Co oznacza licencja?
Model licencjonowania w branży fitness zaczął się rozwijać w latach 80-tych. Dokładny czas może się różnić w zależności od regionu, ale rosnąca popularność treningu fitness i zdrowotnego doprowadziła do gwałtownego wzrostu popytu na wykwalifikowanych specjalistów. Spowodowało to konieczność ustanowienia standardów szkolenia trenerów i uznawania ich kwalifikacji.
Rozwój modelu licencjonowania był w znacznym stopniu napędzany przez profesjonalizację i rozwój branży fitness. Szczególnie w krajach takich jak USA, Niemcy i inne kraje Europy Zachodniej wprowadzono system certyfikatów i licencji, aby zapewnić, że instruktorzy fitness posiadają dogłębną wiedzę w takich dziedzinach jak anatomia, teoria treningu, odżywianie i bezpieczeństwo.
Na przykład w Niemczech wprowadzono licencję B jako podstawową kwalifikację dla instruktorów fitness, a następnie wyższe poziomy, takie jak licencja A. Celem wprowadzenia takich modeli było zapewnienie jakości i bezpieczeństwa w sektorze fitness oraz zapewnienie konsumentom wskazówek przy wyborze kompetentnego trenera. Od tego czasu model licencji stale ewoluował, aby sprostać rosnącym wymaganiom i nowym trendom w sektorze fitness.
Modele licencyjne (C-, B-, A-) są szeroko stosowane w branży fitness, ale nie są uznawanymi przez państwo kwalifikacjami dla instruktorów fitness. Są one przyznawane przez prywatne instytucje edukacyjne lub stowarzyszenia fitness i zależą od ich reputacji. Są one uważane za kwalifikacje zawodowe, ale nie formalne kwalifikacje państwowe. Niestety, modele licencyjne nie są ustandaryzowane i dlatego trudno je porównać między poszczególnymi prywatnymi dostawcami usług szkoleniowych. Zazwyczaj są one klasyfikowane według poziomu nauczania, począwszy od licencji C.